ฉันฝันถึงเธอคนที่อยู่ไกลแสนไกล
ช่างหวานละมุนอบอุ่นข้างในหัวใจ
แต่อายไม่กล้าแม้จะบอกกับใคร
จึงจูบผ่านสายลมให้พัดพาไป

เพราะฝันและจริงยังไม่เคยพบกัน
เพราะหวานเกินไปไม่ว่าใครก็ต้องใจสั่น
เพราะอายเหลือเกินกว่าที่จะพูดคำนั้น
เพราะจูบของเธอยังไม่ใช่จูบของฉัน

* ความรักครั้งนี้จะเป็นอย่างไร ฉันควรต้องทำใจหรือเปล่า
(จะเป็นได้แค่เพียงฝัน)
ความรักครั้งนี้จะเป็นอย่างไร สุขสมได้ดั่งใจหรือเป็นฝันชั่วคราว
(อยู่ที่เธอรู้ไหม)
ชีวิตของฉันเมื่อพบกับเธอนั้น จะเปลี่ยนแปลงหรือเป็นเหมือนเก่า
(เป็นแค่ฝันไป)
คือคำถามที่ฉันฝากไว้ ฉันวานให้สายลมพัดลอยผ่านไป..ถึงเธอ

ถ้าฝันและจริงจะบังเอิญเจอกันสักวัน
ถ้าหวานข้างในใจทั้งสองได้พร้อมๆ กัน
ถ้าอายจะหายไปจากประโยคเหล่านั้น
และถ้าจูบของเธอจะกลายเป็นจูบของฉัน

ซ้ำ *
ฝากทุกข้อความ ส่งไปถึงเธอ (รู้สึกอะไรบ้างไหมเธอ)
สิ่งที่ไม่อาจจะเปิดในยามที่พบเจอ (อยู่ข้างๆเธอ)
อาจมีสักวัน เธอจะได้รับมัน (เธอได้ยินเสียงอะไร…)
จะรู้ว่าฉันนั้นคิดเช่นไร