ไม่อยากเป็นคนอารมณ์อ่อนไหว 
ที่ไปรักใครง่ายดายเหลือเกิน 
ที่ไปรักเธอไม่ทันจะรู้ตัว 

ส่วนหนึ่งในใจของฉันก็กลัว 
บอกกับหัวใจตัวเองทุกที 
บอกมันทุกวันให้มันหยุดรักเธอ 

* รักแล้วก็ช้ำเปล่าๆ ฉันรู้และพอเข้าใจ 
เตือนตัวเองเอาไว้ห้ามตัวเองเอาไว้ ไม่ให้แสดงออกมา 

** อยู่ใกล้กันยิ่งหวั่นไหว ห้ามใจตัวเองไม่ได้เลย 
สั่งหัวใจให้เมินเฉย ไม่รู้ต้องทำยังไง 
ใกล้เธอทำไมทุกครั้งในมันสั่นๆ 
จิตใจของฉันนั้นวุ่นวาย 
ตัวของฉันควบคุมไม่ได้ เมื่อสุดท้าย หัวใจมันรักเธอ 

ไม่ว่าจะพยายามแต่ไหน 
แต่ก็ไม่ลืมเธอไปสักที 
ตราบใดที่ฉันยังคงต้องหายใจ 

จะหลอกตัวเองได้นานแค่ไหน 
ว่าตัวฉันไม่มีใจให้เธอ 
ว่าตัวฉันไม่เป็นไรไม่เสียใจ